تا ابد به قلم نسترن قلی زاده
پارت نوزده :
آراد به پشتی صندلی چوبی تکیه داده بود و تو سکوت، بدون اینکه حتی کلمهای به زبون بیاره، نگام میکرد.
سنگینی نگاه کاوشگرش، من رو معذب کرده بود. برای فرار از اون نگاه خیره، چشم دزدیدم و نگاهم رو به بشقاب غذاش سُر دادم؛ تقریباً دستنخورده باقی مونده بود و فقط رد چند قاشق روی اون به چشم میخورد.
بشقاب من هم مثل اون بود. با پیدا شدن ناگهانی سر و کله فرهاد و یادآوری گذشته زهری تلخ تو گلو
مطالعهی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۰۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
نیلوفر آبی
0معرکه بود سلامت باشید خسته نباشید
۴ ماه پیشسوگل
0کاش پارت ها طولانی تر بودن
۶ ماه پیشپری
0خیلی منتظرم ببینم چه اتفاقاتی قراره بیوفته
۷ ماه پیشفرشته
0چه تیزبینه آراد... کار رها خیلی سخت شد، بازیگری جلوی چنین مرد باهوش و تیزبینی!
۷ ماه پیش
نسترن قلی زاده | نویسنده رمان
دقیقا
۷ ماه پیشفرشته
0دلبر و جذاب مثل همیشه😍❤️
۷ ماه پیش
نسترن قلی زاده | نویسنده رمان
ممنون عزززیز دلم💕😍
۷ ماه پیشمریم
0رهای بیچاره 🥲🥲
۷ ماه پیش
نسترن قلی زاده | نویسنده رمان
😢😢
۷ ماه پیشفرشته
0دل می بره این رمان فوق العاده زیبا و دوست داشتنی و جذاب😍❤️
۷ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

نیلوفر آبی
0حرف نداره عالیه خیلی خیلی ممنون