تا ابد به قلم نسترن قلی زاده
پارت هجده :
وقتی آراد ماشین رو وارد خیابون بعدی کرد، چیزی تو دل من تکون خورد؛ لرزشی که اول سعی کردم نادیدهش بگیرم.
شهر پر از خیابونهای شبیه همه، این رو به خودم یادآوری کردم.
اما نه… هرچی جلوتر رفتیم، شکل ساختمونها، رنگ نورها، حتی نحوهی افتادن چراغها روی پیادهرو… همه برام آشنا بود.
دستهام بیحرکت روی زانوهام مونده بود و نگام پشت پنجره روی رد چراغهایی که روی آسفالت کش میاوÙ
مطالعهی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۰۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
فرشته
0وقتی رمان رو می خونی محوش میشی، خیلی قشنگه❤️
۷ ماه پیش
نسترن قلی زاده | نویسنده رمان
ممنون همراه همیشگی❤️😇
۷ ماه پیشفاطمه
0شخصیت اصلی زن داستان خیلی گارد داره مثل خود من ، و این باعث میشه همزاد پنداری کنم
۷ ماه پیش
نسترن قلی زاده | نویسنده رمان
❤️❤️
۷ ماه پیشفرشته
0دل می بره این رمان😍❤️
۷ ماه پیشفرشته
0آخ آخ، گناه رها🥺❤️ چه نامردیه فرهاد، چرا دست از سرش برنمی داره؟
۷ ماه پیشفرشته
0خیلی ممنونم بابت این پارت جذاب❤️
۷ ماه پیشفرشته
0فوق العاده بود مثل همیشه😍❤️
۷ ماه پیشمریم
0فرهاد بیشعور دخترمونو اذیت کرد🥲🥲🥲
۷ ماه پیش
نسترن قلی زاده | نویسنده رمان
😢😢
۷ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

نیلوفر آبی
0نمیتونم کلمه ای پیدا کنم برای وصف این رمان واژه ها رو گم کردم بینظیره موفق برقرار باشید