گیان یعنی جان به قلم فاطمه اصغری
پارت هشتاد و هفتم :
*
اگر دوربین حراست به این سمت از سالن دید نداشت، قطعا مانتو و مقنعه‌ام را درمی‌آوردم تا باد کولر، مستقیم به سر و گردنم بزند و خنک شوم. با اینکه از صبح مدام روشن است اما حریف حرارتی که از شیشه‌ها به داخل اتاق می‌تابد نیست. سرخوردن دانه‌های ریز عرق را از روی ستون فقراتم حس می‌کنم. خوب شد که صبح بیشتر از یک تاپ دو بنده زیر مانتویم نپوشیدم. وگرنه اختیار از کف داده و همینجا لباس‌هایم را س
لطفا صبر کنید...
شادان
0دقیقا شرکتا خیلی این مسائل رو رصد می کنن