پارت ده :

چشمک می‌زنم: «ولی شرط می‌بندم حال می‌کنی باهاش. منو نمی‌تونی سیاه کنی.» جوان خوش‌تیپی است و همیشه به خودش می‌رسد. بدم نمی‌آید کمی سربه‌سرش بگذارم. تمام لباس‌هایش، حتی همین شلوار جین ساده، داد می‌زنند که گران‌قیمت‌اند. احتمالاً سلیقه جولز است؛ او زن باکلاسی است و حتماً ویل را از این بوتیک به آن بوتیک می‌کشاند. البته فکر نکنم ویل هم شکایتی داشته باشد.
محکم روی شانه‌اش می‌زنم:

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۳۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️