گیان یعنی جان به قلم فاطمه اصغری
پارت هشتاد و یک :
همدم با گفتن: "خودت داری می‌گی اوسکول" می‌خندد. مقنعه‌ام را بالا می‌کشم و آن را روی سرم می‌گذارم.
- این که رو سرمه انگار هیچی نمی‌شنوم.
همدم می‌خندد و گوشه‌ی چشمان سبزش چین می‌افتد.
- دانشگاه هم که می‌رفتی همه‌ش گوشتو از مقنعه درمی‌آوردی. ترک کن عادتتو.
لبخندی به خاطره‌ی آن روزها می‌زنم و بازنگاه به همدم می‌دوزم. یکی از سبزه‌ها را به طرف همدم می‌کشم.
- این واسه تو
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۱۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...
شادان
0باز خوبه همدم رو داره باهاش دردو دل کنه ..