پارت شصت و سوم :
***
وقتی از بزرگراه پیچیدند داخل خیابان خلوت محله، هوا هنوز بوی نم اسفند را داشت؛ بویی میان دود سرد و باران‌نخورده‌ای که انگار از پشت بام‌ها بالا می‌آمد. چراغ خیابان روی شیشۀ ماشین خطی زرد می‌کشید و بعد آرام روی صورت مهوان می‌افتاد؛ صورتی که انگار جایی بین اینجا و چند صد کیلومتر دورتر گیر کرده بود.
حافظ فرمان را با یک دست گرفته بود و هرازگاهی نیم‌نگاهی به او می‌انداخت.
- چیز
لطفا صبر کنید...
فاطی
0بین حسی ناشناخته گیر کرده ام..نمیدانم خوشحال باشم یا غمگین تمام حس هایم قاطی شده..شایدم بیحس شدم..و آدمها بعداز فهمیدنش چطور اینهمه دوام آوردن و زندگی کردن