پارت شصت :
صدای آهسته‌ای از پشت سرم آمد. آیت بود که با قدم‌های آرامش پا در اتاق گذاشت. آن‌قدر آرام که انگار می‌ترسید حتی صدای کفش‌هایش هم حال پسرش را بدتر کند. کنار تخت ایستاد. دستش را با تردید روی لبه تخت گذاشت. چند لحظه فقط نگاهش کرد؛ نگاهی که در آن هزار نوع درد لانه کرده بود.
با صدایی نرم که بوی خواهش می‌داد، گفت:
- سهند... بابا؟
هیچ واکنشی نشان نداد. همان‌طور به دیوار روبه‌رو خیره بود
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۸ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۱۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
نگار
1مرسی بابت نگارش خوبتون کشش داستان عالیه بی صبرانه منتظر قسمت های بعدیشم
۷ ماه پیشهستی
1خیلی کنجکاو شدم بدونم ربط پرونده فرهاد وامیر چه ربطی به سهند داره
۷ ماه پیشندا
1خیلی در دوحشتناکی خدابرای کسی نیاره
۷ ماه پیشمژده
3من رمان شما رو دوست دارم فقط کاش طولانی تر و پشت سرهم بود
۷ ماه پیشRosha
3واقعاً داستان قشنگی هست ولی چیزی که وادارمیکنه که بخونیم قلم نویسنده هست. خیلی خوبه
۷ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
Nikoo
0چقدر دنیا با این بچه بد تا میکنه 😞🥲