پارت یازده :
مهیاس
سهشب کاری را پشتسر گذاشته بودم. هرروز عصر با لباس و کفشهایی که هنوز پولش را هم نداده بودم، میآمدم روی آن چهارپایهی سفید مینشستم و آهنگ خوشبختی مینواختم برای کمرنگ کردن تیرهبدختی خودم! گاهی دلم از حسرت پر میشد... دیدن خانوادههایی که بدون هیچ نگرانی از فردا و فرداها دور میز مینشستند، غذای دلخواهشان را سفارش میدادند و لحظاتشان لبریز از خنده و خوشی میشد.
مطالعهی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۹۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
دیار
مهیاس
میکائیل
میم
1من نمی دونم پدرو مادرش هستن این چرا کاسه داغتر از آش شده،کار خلاف که نمی کنه 😠
۳ ماه پیش
صدیقه سادات محمدی(نگار) | نویسنده رمان
بزودی مشخص میشه😉👌
۳ ماه پیشFtm
2هوووم عالیه خوشم اومد از رمان منتظر پارت های آیندع هستم 🩷😍😁
۳ ماه پیشصدیقه سادات محمدی(نگار) | نویسنده رمان
خوشحالم دوسش داری ممنون از انرژیت عزیزم❤❤
۳ ماه پیشمهلا
1چقدر مه یاس ترسید طفلی
۳ ماه پیشمهلا
1عجیبه، چرا یاسین اینجوری میکنه؟
۳ ماه پیشFtm
2پسره ایکبیری فک کرده کیه که دعوا راه بندازه بیوفته دنبال دختره به توچه ننه باباش حی و حاضر خودش بالغ یکی باید بنشونه سرجاش یعنی چیییی😐
۳ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
ساناز
1💚💜🩶💙💛🧡🤎🤍❤️🩷🩵