طاق فلک به قلم مهدیه سجده
پارت شصت :
- ممنون؛ ولی میشه برام قهوه نیاری.
دندان‌های ردیفش نمایان می‌شود و ابروی کمانی‌ای سمت راستش هشتی بالا می‌رود.
- واسه بقیه هم بردم؛ اما واسه تو مخصوصه... دستمو رد نکن دیگه.
بچگانه نق می‌زند و لب ورمی‌چیند؛ اگر همان شیوا بود شوخی‌هایم تمامی نداشت؛ اما حالا می‌ترسم یک کلام حرف بزنم. من را هم خراب کرده.
- ممنون.
کنارم به میز تکیه می‌زند و باز خیره می‌شود.
- منم باید حسا
لطفا صبر کنید...
م
1اه،جقدر رو اعصابه شیوا،فکر کنم می خواد بازیچش کنه 😠