پارت پنجاه و هشتم :

به مردمک‌های خیسش زل می‌زنم، قطره اشکی از گوشه چشم راستش پایین می‌چکد. حس می‌کنم طوفان مهیبی شیوا را در هم کوبیده و زنی که مقابلم ایستاده را دیگر نمی‌شناسم.
از کنارم می‌رود و کنار خیابان می‌ایستد، تاکسی زردی را سوار می‌شود و مثل غبار ناپدید می‌شود.
پایم را داخل اتاق می‌گذارم که سعادت وارد اتاق می‌شود.
- سلام صبحتون بخیر.
- سلام. آقای کاشفی از خانم رازقی خبری دارید؟
Ù

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۲۱۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • م

    0

    حال خودش نه ،ولی کاش از اول بجای نیکداد،نیایش پیش مرضیه بود😔

    ۷ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️