پارت صد و بیست :

**ابیش**
باد لبه‌های سراندازش را عقب برده و گردن سفیدش را با جویبارهای سبزی که خون در آن جاری بود را به نمایش گذاشته بود. هیچ ردی از خنجری که پوستش را بریده، وجود نداشت ولی هربار از فکر اینکه چیزی نمانده بود رگ گردنش را ببرم خودم را ملامت می‌کردم و از وحشت نتیجه‌اش، به خود می‌لرزیدم. خشم چشمانم را کور کرده بود و مطمئن بودم اینکار را می‌کردم. حسی به من میگفت که آن اهریمن نیز همین را می

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۱۲ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۰۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
نظر خود را ارسال کنید
فقط از طریق اپلیکیشن دنیای رمان میتوانید نظر خود را ارسال کنید
آخرین نظرات ارسال شده
  • پرنیا

    2

    ابیش فک میکنه از تصور بغل کردنش ماسیس اونو میکشه ولی خبر نداره 😉😉

    ۴ ماه پیش
  • پرنیا

    0

    چقد از مردن این ژیگوس اشغال خوشحال شدم😒 ابیش متاسفانه تیکه تیکش میکنه

    ۴ ماه پیش
  • زلیخا

    1

    و بازم ماسیس بیچارممم از همه طرف دخترکم اذیت میشه

    ۴ ماه پیش
  • ماسیس

    1

    وای من دلم از عشق ابیش *** میره چقدر این بشر جذاب و خوبه

    ۴ ماه پیش
  • زهرا

    1

    آخی بیچاره ابیش... به هیرمان حسودی می کنه😂

    ۴ ماه پیش
  • ساجد

    1

    ممنون سعیده جون خسته نباشی😘🥰 امیدوارم اهالی قصر توشار برخورد خوبی با ماسیس داشته باشند🥹

    ۴ ماه پیش
کپی شد!