طاق فلک به قلم مهدیه سجده
پارت پنجاه و دوم :
لب پایینم را بین دندان فشار می‌دهم و دست آزادم بین موهایم میکشم و همه را عقب می‌فرستم.
«تا فردا خیلی راهه...تو انقدرام نمی‌تونی بدجنس باشی. می‌تونی بزن کنار تا یکم حرف بزنیم؟»
به ثانیه نمیکشد که «باشه» را برایم می‌فرستد. موبایل را به گوشم می‌چسبانم و صدای نفسش در تمام سرم پر می‌شود.
حرف نمی‌زند که لب باز می‌کنم:
- خوبی؟
- ممنون شما خوبین؟
لبخند روی صورتم می‌نشیند
لطفا صبر کنید...
