طاق فلک به قلم مهدیه سجده
پارت پنجاه :
دکمه پخش را می‌زنم و اسپیکر موبایل را کنار گوشم نگه می‌دارم، پلک می‌بندم و تمام ذهنم در سکوت محضی ساکت می‌شود.
«درین سرای بی کسی، کسی به در نمی‌زند
به دشتِ پُرملال ما پرنده پَر نمی‌زند
یکی ز شب گرفتگان چراغ بر نمی‌کند
کسی به کوچه سارِ شب درِ سحر نمی‌زند
نشسته ام در انتظارِ این غبارِ بی سوار
دریغ کز شبی چنین سپیده سر نمی‌زند
گذرگهی است پُر ستم که اندر او به غیر
لطفا صبر کنید...
