روح جنگل به قلم فاطمه مهدیان
پارت هفتاد و چهارم :
جو میانمان به قدری سنگین و مسموم بود که انگار با هر نفسی که میکشیدم، به جای اکسیژن، غبار غم را به عمق ریههایم میفرستادم.
گویی هر نفس، مرثیهای بود بر روحی که در قعر ناامیدی فرو میرفت. غباری که به جای اکسیژن، تاریکی را به ریههایم میفرستاد و سرفههایی خشک و بیصدا را مهمان گلویم میکرد.
کف دستانم، از رطوبت سرد وحشت، لیز و چسبناک شده بود؛ انگار که زهر در رگهایم جاری شده
مطالعهی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۲۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
..M..
1خدایی اعصابم داغون شد این دیگه چه جورشه دیگه هع اصلا فکر نکنم اینا خانواده این دختر باشن دلم میخواد همشونو تیکه تیکه کنم خدایی از ی جایی به بعد لی لی دیگه باید به خودش بیاد واقعا داره اعصابم داغون میشه یکم شخصیتش باید قوی تر باشه مثلا کسی که تموم زندگی تنها بود اینا
۷ ماه پیشfatemeh
3شاید واقعا مادرش نیست و تو نوزادی به سر پرستی گرفته باورم نمیشه مانی مرده اصلا پایان خوبیم داره یا دختره هم در نهایت میمیره؟
۷ ماه پیشزری گلی
0آذر و فریبا چه حر ا م ز ادن
۷ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

..M..
1حالا درسته این اتفاقا شوکه کننده ولی دیگه کم کم باید به خودش بیاد یکم قوی تر عمل کنه واقعا اعصاب خورد کن این منطق چه منطقی واقعا کسی واقعا نمیاد به اینا چیزی بگه مگه میشه امیدوارم ادامه رمان حساب این عوضیارسیده بشه بدجور رو مخ منن😑و کاش رمان زود به زودپارت گذاشته میشددر کل مرسی نویسنده خسته نباشی🙏