پارت هشتاد و هفتم :
«قربانی همون موانع پیش‌بینی‌نشده شدن.»
«آهان.» کیت انگشتانش را روی دسته‌ی قطور تخت ضرب می‌گیرد. توی آن صندلی بزرگ معذب و ناآرام به‌نظر می‌رسد. ناگهان نگاهش را به‌سمت پیدینِ زانوزده می‌چرخاند و می‌پرسد: «و اون چی؟» به جلو خم می‌شود و این بار نگاهش را مثل تیغ روی صورتم می‌کشد. «شرایط پیش‌بینی‌نشده‌ی دیگه‌ای هم هست که من باید بدونم؟»
فصل ۴۹
پیدین
حتی نیم‌نگاهی هم به
لطفا صبر کنید...
