پارت هشتاد و ششم :
چشمانش ناگهان روی صورتم قفل می‌شود؛ درشت و لبریز از وحشت و نگرانی.
جرأت ندارم ماسک بی‌تفاوتی‌ام را بشکنم، نه وقتی که آن‌همه چشمِ جاسوس چند قدم پشت سرش ایستاده‌اند.
اما جرأت می‌کنم دستم را بالا بیاورم. جسارت می‌کنم و دستم را تا نزدیکی صورتش می‌برم، طوری که بدنش مانع دید دیگران شود و جرأت می‌کنم برای آخرین بار، تلنگری نرم به نوک بینی‌اش بزنم؛ به امید آنکه صدای قلبم را در این ح
لطفا صبر کنید...
