پارت هشتاد و پنجم :
وقتی وارد سایه‌ی سرد قصر می‌شویم، می‌دانم که به‌زودی پاسخ سوالم را خواهم گرفت. صدای سم اسب روی سنگفرش حیاط طنین می‌اندازد. نگاهم روی بوته‌های گل فراموشم‌مکن قفل می‌شود که راه‌پله را احاطه کرده‌اند.
خاطرات مثل سیل هجوم می‌آورند؛ پیراهنی خیس، بارانی که از لب‌های او می‌چکید، گل‌هایی که در موهایم کاشته بود. سرم را بالا می‌گیرم و کای را می‌بینم که به همان نقطه‌ای خیره شده که ا
لطفا صبر کنید...
