پارت هشتاد و سوم :
«کای!»
چشمانش ناگهان به چشمانم دوخته می‌شود. «دارن می‌آن.»
«کی؟»
زیر لب می‌گوید: «کیت حتماً افرادم رو فرستاده لبه‌ی شهر دنبالم بگردن. ما رو دیدن. دو تا "برق‌آسا"، دارن باسرعت می‌آن.»
گلویم خشک می‌شود.
کای کوله را روی شانه‌هایش می‌اندازد و بند کمان را روی سینه‌اش می‌کشد. دستش را بلند می‌کند تا صورتم را لمس کند، اما با نگاهی به پشت سرش پشیمان می‌شود.
حالا آن‌ها را
لطفا صبر کنید...
زهرا
0سلام، خدا قوت. ممنون از ترجمه ژیباتون