پارت سی و دوم :
«کیت!»
«پادشاه!»
به کلمه‌ی پادشاه که می‌رسم خشکش می‌زند. می‌گویم: «اون رفته و من حتی نمی‌دونم چطوری بدون دستور اون نفس بکشم. چطوری غذا بخورم. چطوری زندگی کنم.»
دست‌هایم می‌لرزد. اَندی می‌خواهد جلو بیاید، اما من عقب می‌روم: «همین بود، اَندی. برو!»
«کیت، بذار کمکت کنم این پنجره رو درست کنیم. نباید خراب بمونه.»
نگاهش می‌کنم: «فکر کنم دیگه قابل تعمیر نیست.»
فصل 19
پ
لطفا صبر کنید...
