ناجوری به قلم مهدیه فیروزی
پارت سیصد و شصت و پنجم :
خورشید برای گذر از دروازه‌ی غروب و سپردن حکومت به شب حکمی نیاز داشت که دست یکی از اهالی ناجوری بود. این حکم مخفی لابه‌لای لحظاتی که مایل بودند پیش دختری بگذرند با موهای فری که تا نزدیکی میانه‌ی کمر بلند شده بودند و پای برهنه از پله‌ها پایین می‌آمد. نقش رخش را نور کم‌جان خورشید که از در سراسری حیاط وارد سالن خاموش شده بود، روشن کرد و این دختر با چشمان قهوه‌ای سوخته، لبان برجسته و فر مو
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۳۲ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۳۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
مهدیه فیروزی | نویسنده رمان
امیدوار بمونیم دنیاشون جور بشه..
۷ ماه پیشفاطمه زهرا
0رازانِ بیچاره...چقدر رامی رو دوست داره که بخاطرش به این منجلاب کشیده شد🥲رامی امیدوارم رازانو از دست ندی🫠ایرج با این کاراش دنیای همه رو سیاه کرد،حتی دنیای دختر و همسرشو..
۷ ماه پیشmacani
0من هنگیدم حرفی واس گفتن ندارم😑(مهدیه بیستی تو🫰)
۸ ماه پیشدریا
1من هنوز امید دارم که نیکو دوباره بتونه ببینه🫠💔 و یه حسی هم بهم میگه یکی که بهش نزدیکه هم میتونه باعث دوباره بینا شدنش بشه🙂
۸ ماه پیشمهدیه فیروزی | نویسنده رمان
این امید اما یکم واهیه💔
۸ ماه پیشدریا
0واقعا عجب جنایتکاریه این ایرج که به بهونه خانواده دوستی و خوشبختی خانواده اش اینجوری دختر خودش و به سیاهی بکشه🥲
۸ ماه پیشمهدیه فیروزی | نویسنده رمان
زندگی رازان رو سیاه کرد بعدم از محافظت حرف میزنه، ایرج دیوانه‌ست..
۸ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
فاطمه زهرا
0چقدر دنیای ناجوری این روزا کام همه رو تلخ کرده...خیلی قشنگ میتونی غم رو به تصویر بکشی🫠