زیرگذر سرمستی به قلم مهشاد لسانی
پارت صد و پنجاه و دوم :
از پله ها بالا رفتم و کاپشن رنگ استخوانی ام را که عاشقش بودم و به عشق بیرون رفتن با توحید خریده بودم،کندم و پرتاب کردم وسط اتاق.مادر دنبالم امد بالا: خاک به گورم چیه؟چی شده؟ چرا موبایلتو جواب نمی دی؟ چرا دیر اومدی؟
اشکهایم بند نمی امد و زبانم قفل کرده بود.لباسهایم را کندم و با حرص پرت کردم وسط اتاق.مادر لباسها را از روی زمین برداشت و اویزان کرد توی کمدم.رنگش پریده بود.
دوباره گفت: خد
مطالعهی این پارت حدودا ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۴۱ روز پیش تقدیم شما شده است.

مهشاد لسانی | نویسنده رمان
گل بانو کلا با مروتیا مشکل داشت ؛))))
۸ ماه پیشترنم
1مادرش خداروشکر باهاش مهربونه،کاش تینا رو اذیت نکنه الان چه میبینم اون دختره هم گناه داره تحت فشاره
۸ ماه پیش
مهشاد لسانی | نویسنده رمان
بالاخره عقلش کار کرد این گل بانو
۸ ماه پیشترنم
1اَه بیچاره لیما خیلی سخته،این حال و روزش اشک منو درمیاره
۸ ماه پیش
مهشاد لسانی | نویسنده رمان
طفلکیه
۸ ماه پیشفاطی
1فردا ممکن است همه چیز گل و بلبل باشد.اتفاق غیر ممکن، ممکن شود..و اتفاقات غیرقابل پیش بینی بیفتد..و من که هیچ انگیزه ای حتی برای فردا ندارم.حس کسی را دارم در روز پاییزی در وسط جاده ای پراز برگ تنها بدون عشقی تا بسازد خاطره ای، باید این جاده را تنها طی کنم..امیدوارم انتهایش خوب باشد
۸ ماه پیشترنم
1به تینا و آرنگ هم امیدی ندارم حس میکنم آخرش جدا میشن
۸ ماه پیشMrzh
2بی صبرانه منتظرم ببینم فردا قراره چی بشه🥲
۸ ماه پیش
مهشاد لسانی | نویسنده رمان
مرضیه جونم همه ش فکر می کنم داری عقد ممکن و می خونی بعد می گم موضوع این نبود که! بعد تگو که نگاه می کنم می بینم سرمستی و گفتی عزیزم...
۸ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

زهرا
0الهی 😢😢😢😢 ازین عشق نافرجام... تینا خوبم تحمل کرده گلبانو رو