زیرگذر سرمستی به قلم مهشاد لسانی
پارت صد و پنجاه و یک :
توی تاریکی،دو طرف کوچه را نگاه کردم و وارد خانه ی قدیمی شدم.در واحد را که باز کرد،مرا کشید تو و در را پشت سرم بست و گفت: نری تا من نگفتم!دلهره داشت مرا می کشت.چراغ را که روشن کرد،خانه ی تمیز و خالی را دیدم.چند تکه از جاهاز تینا را اورده بودند وسط پذیرایی.یک مبل مدرن و شل که ان وقتها مد بود برای خانه ی هر عروسی می خریدند،کنار دیوار بود .همانجایی که من برای اولین بار با خودش چشم در چشم شده بودم.
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۸ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۴۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
مهشاد لسانی | نویسنده رمان
خیلییی
۸ ماه پیشترنم
1لعنت بهت تارخ،ببین با ی اعتماد بی جا همرو نابود کردی
۸ ماه پیشمهشاد لسانی | نویسنده رمان
دقیقاا
۸ ماه پیشترنم
1چقد بد شد آه دلم براشون کبابه اشکم دراومد چه پارت غم انگیزی💔
۸ ماه پیشمهشاد لسانی | نویسنده رمان
خودمم ناراحت شدم
۸ ماه پیشزهرا
1لیمای عزیزم، توحید عزیزم دلم سوخت 😢😞
۸ ماه پیشMrzh
1بمیرم برای لیما گناه داره توحیییید اینقدر این بچه رو زجر نده🤦
۸ ماه پیشاکرم بانو
1برادری ک همش سایش روی زندگی لیماست تارخه
۸ ماه پیششیوا
1اره اره خودشه برادری که زندگی این دو تا رو خراب کرد تارخه تارخی که سایه سنگین و بدی داره
۸ ماه پیششیوا
1چرااااا چراااا تموم شددددد چقدر نااراحتممم توحید این چ کاری بود کردی چرا خراب کردی مهشاد جون برش گردون کراش منو برگردووون
۸ ماه پیشفاطی
0متاسف...و من که در تاریکی مطلق دنبال روزنه ای از روشنایی..گمشده ام تمام حس هایم از کار افتاده ان.مگر میشود نابود شوی دوباره زنده شوی شاید.....
۸ ماه پیشفاطی
1وقتی پا میزاری روی همه چی مثل اینکه داری روی خرده شیشه ها راه میروی و خودت را مانند دستمال کاغذی تکه تکه میکنی..روح میشوی و خودت را میبینی و دم نمیزنی دوست داری ادامه بدی تا تمام شوی..بنگ تمام
۸ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
فاطمه
1اخی عزیزم بیچاره لیما😔