نفس هایم به قلم الهه محمدی
پارت هفتاد و پنجم :
بالاخره هر دو به یک نقطهی مشترک رسیدند. دانیار لبی به اسپرسو زد و گفت:
-خیلی تلاش کردم بیتفاوت باشم. میگفتم آذر خانم هم مثل تموم دانشجوهای دیگهامه. اما...
آرش در ادامهی جملهی نیمهتمام دانیار گفت:
-اما نشد!
به آرش نگاه کرد و گفت:
-چیزی که منو پس میزد، سدهای سر راه بود. مسلما جلو میاومدم مشکل کم نداشتم.
-حتی از ناحیهی خودتون؟
-بله! ازدواجهای ما اغلب فامی
لطفا صبر کنید...

م
1خیلی عالی بود،دنیار خیلی خوب بود،ای لعنت بهت پژمان که زندگی آرشو نابود کردی،حالا فکر اینه آذر چیزی گفته در موردش یا نه 😠😔🙏🏻