پارت دویست و چهارده :
زهلی نگاهش را به سمتم میاندازد و با حالتی مهربان میگوید.
- دارم به این دختر خجالتی میگم که بیاد باهات دوست بشه. این چند روزی که پیش ما مهمانی دلم میخواد بهت خوش بگذره هرچند که اومدنت زوری بوده.
از این جواب صریح زهلی کمی خجالت میکشم. شاید بهتر بود که به تهران برگردم و برای همیشه یادم برود که مجدد تو را در دنیای واقعیت دیدم اما چه کنم که حریف دلم نمیشوم. دلی که فقط ن
لطفا صبر کنید...
