پی یار به قلم الهام فتحی
پارت صد و چهل و پنجم :
ماگ را روی میز گذاشتم و خودم خم شدم روی زانوهایم.
-این پسره سپنتا از روز اول واسم آشنا اومد فریال. اونقدر درگیرش شدم که همین چند روز قبل تازه خاطرم اومد روز مراسم آقاجون سر خاک دیدمش..اتفاقا به وحید رضا هم گفتم.
-این یعنی چی؟
با ترسی غیر قابل باور نگاهم کرد.
-یعنی این آشنایی و دوستی نمی تونه اتفاقی باشه. ما شاید ندونیم کی و چکارست، ولی اون ما رو می شناسه. اصلا دشمنیش با من طبÛ
لطفا صبر کنید...
