پارت چهل و ششم :
سکوت میان ما کش آمد؛ سکوتی که انگار دیوارهای خانه را هم در خودش فروبرده بود. هنوز سرم پایین بود و اشکهایم بیوقفه از چانهام میچکید. نفسهایم کوتاه و بریده بالا میآمد و سینهام از شدت هقهق میسوخت.
نگاهش را حس میکردم. سنگین و مردد. وقتی جرئت کردم سر بلند کنم، دیدم هنوز همانطور ایستاده. دستهایش نیمهراه بالا مانده بود؛ انگار میان دو تصمیم گیر کرده بود. در نگاهش چیزی میÙ
مطالعهی این پارت حدودا ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۵۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...

لیلی
0اگه یه پشت وپناه مثل نیما داشته باشی به همه دنیا می ارزه