ناجوری به قلم مهدیه فیروزی
پارت سیصد و چهل و هشتم :
نگاه مهدیار خیره به رامی، او که سویش گام برداشت، دم عمیقی گرفت تا تنفسش تنظیم شود سپس نوک پوتین را زیر تیری دیگر بر زمین گذاشت و آن را که در یک حرکت بالا انداخت، در دست گرفت.
- از دور دید زدن من لذت‌بخش بود نه؟ چه حسی داشتی وقتی...
انتظار نداشت رامی با آن قدم‌های آهسته درست کنارش ایستاده باشد؛ اما زمزمه‌اش را که شنید حس کرد فاصله‌ای میانشان نیست.
- مردی رو می‌دیدم که
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۱۲ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۵۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
مهسا
0چقدر عجیبه که تا الان رامی اسم واقعی مهدیار رو نپرسیده
۷ ماه پیشmacani
0گیلیلیلی🥹پناهیم یتیش گل آرام جانیم🤤
۸ ماه پیشدریا
1مشتاقم بفهمم واکنش رامی نسبت به شنیدن اسم کاپیتان چیه و تو چه صحنه ای این اتفاق میوفته🥹
۸ ماه پیش
مهدیه فیروزی | نویسنده رمان
باید صحنه‌ی قندی باشه^^✨
۸ ماه پیشدریا
4کاش از روی رمانت یه سریال می ساختند،اون وقت میشد پر فروش ترین سریال سال اینقد که هیجان انگیزه🫠🥲🫰
۸ ماه پیشمهدیه فیروزی | نویسنده رمان
قلبم قلقلک اومد از تصورش^^✨
۸ ماه پیشنیا
1وای خداااااا من عاشق ایناام
۸ ماه پیشدریا
0ممنون از این پارت هدیه زیبا😍✨️
۸ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
فاطمه زهرا
0حقیقت اصلا دوست ندارم مهدیار جان راجب درمان بفهمه😍😍