روح جنگل به قلم فاطمه مهدیان
پارت شصت و سوم :
— تزریق چی داری می‌گی؟
صدایم تیزتر از چیزی بود که خودم انتظار داشتم. کلمه ها از دهانم بی اجازه بیرون پرید و در فضای وسیع طبقه هشت پیچیدند.
آذر حتی پلک هم نزد. با همان آرامش حساب‌شده، همان لحن یکنواختی که برای ارائه‌ی یک گزارش کاری مناسب بود، گفت:
— آره… تزریق...بهت که گفتم حال پدرت خوب نیست… بخاطر همین تو اینجایی… البته این یکی از دلایلشه…
لب‌هایم خشک شده بودند و زبانم
لطفا صبر کنید...
