حکومت زنان به قلم مبینا ترابی
پارت نود و سوم :
وارد ساختمان قدیمی دفترخانه شدیم دستگیره سرد و برنجی در را فشردم. فلز سرد زیر انگشتانم، تنها چیزی بود که در آن لحظه احساس میکردم—واقعی، ملموس، بیاحساس. در سنگین چوبی با نرمی غیرمنتظرهای گشوده شد و بوی خاص دفترخانه—کاغذ، چسب، مرکب و چیزی شبیه به بوی قراردادها و سرنوشتهای رقمخورده—به مشامم خورد.
قدم در راهروی باریک گذاشتم. کف پوشهای سنگی سرد، حتی از زیر کفشهایم، سرما را
لطفا صبر کنید...

مبینا
0واقعا کنجکاوم ببینم موضوع چیه