ویولت به قلم حمیده سادات منتظری
پارت بیست و چهارم :
دقایق طولانی بود که روی تختش دراز کشیده و به تک تک کلمات ارسال شده توسط ناشناس فکر میکرد. دو ساعت پیش آهی رفت و او به کنج اتاقش پناه آورده بود. فراموش کرد درباره پیام امشب ناشناس و حتی اینکه تولدش است با او حرفی بزند. اما ته دلش خوشحال بود که آهی منطقی با مشکل او برخورد کرده. حالا باید رمز پیام جدید را کشف میکرد. انگار ناشناس فکر میکرد با یک نابغه طرف شده! مدام برایش معما میفرستاد.
لطفا صبر کنید...
