پی یار به قلم الهام فتحی
پارت صد و بیست و ششم :
نفس زنان نگاهم کرد.
شبیه گرگی که دنبال فرصت می گردد برای تکه پاره کردن طعمه اش.
-باید چیزی سمت سر پوک تو بندازم که خیالم راحت بشه بمیری.
چشم چرخاندم در اتاق.
چیزی نبود.
یعنی چیزی که به درد خالی کردن خشم یک دختر از دنیا بریده ی افسرده باشد نبود..
سری تکان دادم و رفتم سمت یخچال..
-خب اینجا چی داریم؟ این یکی قوطی ها به نظرم بد نیستن.
یکی از قوطی های کمپوت را کنار دست
لطفا صبر کنید...
