پی یار به قلم الهام فتحی
پارت صد و بیست و پنجم :
از ماهیت یک مرد غریبه تبدیل شدم به یک دوست، یک هم حرفه، کسی که سوگند خورده بود جان آدم ها برایش مهم باشد؛ حتی اگر آن آدم یک دختر هندی بد اخلاق و بد دهان باشد.
بالای سر تختش که ایستادم، موهایم را عقب راندم و جدی ولی در عین حال منعطف به صورت خنثایش چشم دوختم.
-حرفی که می خوام بهت بزنم اونقدر مهمه که یک شبانه روز کامل و بدون خوابیدن نسبت بهش فکر کردم. اینم بگم که ریسک گفتن چیزی که می خÙ
لطفا صبر کنید...
