خنا به قلم حنانه بامیری
پارت صد و شانزده :
کوهیار جلو آمد. صدایش را پایین نگه داشت. اما تیغ داشت و برید.
- یقین داشتم... یقین داشتم تو آقاجونمو کشتی بی‌وجود.
لب‌هایم خشک بود. نگاهش هنوز روی من بود.
- تخم بابام نیستم اگه تو رو نکشونم گل دار قاتل ناموس‌دزد.
من ناموس‌دزد نبودم. من ناموس‌دزدی را کشته بودم که دستش روی ناموس کسی دیگر هرز نچرخد.
جملاتم را بلعیدم و نگفتم. بعضی حقیقت‌ها اگر از دهان دربیاید، بوی توجیه می‌گی
لطفا صبر کنید...
