پی یار به قلم الهام فتحی
پارت صد و نوزده :
از سالن اصلی بیرون زدم.
هوا آنقدر گرم بود که همان دم باد داغی به صورتم نشست.
با گاگان تماس گرفته و گفته بود ضلع شرقی خروج منتظرم ایستاده است.
گوشی به دست از کنار یک سری درخت های استوار سر به فلک کشیده داشتم گذر می کردم که ناگهانی خشکم زد.
اصلا نفسم رفت و طوری دویدم پای یکی از درخت ها که یکی از پاهایم نمی دانم به چه چیزی خورد و نزدیک بود سکندری بیفتم.
-چی شده خانم دکتر؟ صدا
لطفا صبر کنید...
