ویولت به قلم حمیده سادات منتظری
پارت پانزده :
خستگی مانند موجهای خروشان دریا، روی وجودش میکوبید و رمقی برایش باقی نگذاشته بود. به توصیه دکتر قبل از ترخیص از آسایشگاه، تمام اجسام تیز و خطرناک را از داخل اتاق جمع کرده و حتی برای پنجره حفاظ زده بود.
روزهای زیادی بود که اینجا رنگ زندگی به خود ندیده بود. درست از اوایل زمستان! خاله روحی در این چند ماه، مواقعی که سرحال بود خیلی سراغ چیچک را میگرفت. فکر میکرد او هنوز محصل است و منتØ
لطفا صبر کنید...
