ویولت به قلم حمیده سادات منتظری
پارت چهارده :
هوا انقدر دلپذیر بود که چارهای جز قدم زدن میان خیابانهای باران زده باقی نمیگذاشت. جای خالی نوا هرروز بیشتر از قبل به چشم او میآمد. اما چارهای جز صبر نداشت. سرش را رو به آسمان گرفت، باران نمنم میبارید و مانند دانههای اشک روی گونههایش مینشست و حس زنده بودن را در بند بند وجودش القا میکرد. یک عصر بهاری زیبا در یکی از اولین روزهای اردیبهشت ماه، میان خیابانی پر از درختها
مطالعهی این پارت کمتر از ۱۲ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۸۳ روز پیش تقدیم شما شده است.

لطفا صبر کنید...

شبنم
0سلام ایام بکامتونمنتازه با رمانتون اشنا شدم ولی به حدی محو جذابیتونگارش رمان شدم که تا پارتی که مجاز بود خوندم لذت بردم وحتی فرصت نظر سنجی نداشتم الان میگم عالی بود خسته نباشید با هرپارت واکنشم متفاوت بود غم واندوه ءحسرت وشادی ودلشوره همه دنبالم بود ممنونم بخاطر رمان زیبا