پارت صد و چهارده :
خواست بیحرف سمت اتاق برود اما آرام پرسید: خوبی؟
سوال مسخرهای بود.
چشمهای سرخ آراس و شانههای خمیدهاش، هیچکدام گواه خوب بودن حالش را نمیداد.
از سر نوشیدن هم نبود چون او آراس را میشناخت؛ چشمهایش غم داشت و این غم آتش به جان دلنیا انداخت.
بیخیال حرف آراس شد و چند پله پایین رفت و یک پله بالاتر از آراس ایستاد.
آراس نگاه بیرمقش را به دلنیا دوخت.
دلش پر میزد در
لطفا صبر کنید...

اسرا
1اوه ممکن قبلا یکی این بلا سرخزال آورده یاخودخزال بچه هاش میکشت🤔🙏