پارت صد و سیزده :
آراس صورتش را میان دستهایش گرفت؛ حالت تهوع داشت و دلش میخواست تمام جانش را بالا بیاورد.
عصبانی بود؟ نه!
تمام حرفهای گلاویژ، با وجود تلخ بودن، حقیقت داشتند.
او هیچوقت آنطور که میخواست زندگی نکرده بود و هرکسی هم که توی زندگیش بود، داشت زندگی را از یاد میبرد.
برگشت و از گوشه چشم به گلاویژی که کنار در ایستاده بود نگاهی انداخت.
نگاهش را روی صورتش بالا کشید؛ خبری ا
مطالعهی این پارت کمتر از ۲ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۸۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
اسرا خاتون
2خیلی قشنگ بود کاش زودتر پارت بعدی بیاد🩶☘️
۹ ماه پیشSara
5وای آراس خیلی گناه داره ممنونم خیلی قشنگ بود این پارت ولی کاش پارت ها بیشتر بود🤍
۹ ماه پیشسرو
6داستانه قشنگی صحنه ها رو هم خوب توصیف میکنین وبه دل آدم میشینه ولی حیف پارتها خیلی کوتاه هستن آدم کلافه میشه داستان به هیچ جا نرسیده پارت تموم میشه
۹ ماه پیشاسرا
3بیچاره آراس که دلش برای همه میسوزه ولی برای خودش نمیسوزه🙏
۹ ماه پیشMary
2خیلی قشنگ بود ممنونم⚘️
۹ ماه پیشMary
2کاش زودتر آشتی کنن چرا دلنیا سعی نمیکنه یه خورده به آراس بیشتر نزدیک بشه؟
۹ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

م
5جالبه،چطور فکر می کرده فقط گلاویژ مقصره،تو که مرد بودی مثلا مستقل بودی،خان هم شدی،ولی هنوز به دستور مادرت الان تو این اتاق تشریف داری،کجای کاری،چرا جرات یه نه گفتن نداری؟