تبعید بی پناهی به قلم غزل محمدی
پارت نود و ششم :
***
چشمانش از شدت خستگی باز نمی‌شد، تنش گرفته و گویی تریلی از رویش رد شده بود. می‌خوابید؛ اما کیفیت خواب‌هایش زیر صفر بود. قوری را از روی کتری برداشت و داخل لیوان چای ریخت و همین‌طور هم گفت:
- امروز من میبرمت خب بابا جونم؟!
پریا همین طور که لقمه‌اش را در دهان می‌گذاشت سر تکان داد و پس از قورت دادن محتوای دهانش گفت:
- چرا مامان نمی‌بره؟ خوابه؟
فرزام صندلی را کشید، صدای
لطفا صبر کنید...
