تبعید بی پناهی به قلم غزل محمدی
پارت نود و سوم :
دستش آزاد شد و فرشته بدون حرف و بی‌تعادل از کنارش بلند شد. فرزام نگاهش را دزدید و فرشته همین‌طور که سوی راه‌پله‌های منتهی به طبقه‌ی بالا می‌رفت، عصبی زمزمه کرد.
- تا اونجا که تو بفهمی کار از کار گذشته!
دست و پاهایش می‌لرزید و تنش یخ کرده بود. خلائی که سالها در سمت چپ سینه‌اش داشت به درد آمده بود. توجه‌های فرزام و لحن آرام و بدون دعوایش، زیر و رویش کرده بود. او برای اولین بار از شن
لطفا صبر کنید...
