پی یار به قلم الهام فتحی
پارت صد و چهارده :
شبیه افتادن میان آتش می ماند.
می سوختم و می سوختم و اعتراض جوابگو نبود.
حالا این وسط یک جوان ایرانی از خود مچکر هم پیدا شده بود که اُرد روی اُرد می داد.
دلم می خواست کله اش را با آن فرهای زشت بکنم و تقدیمش کنم.
بدون هماهنگی با من و صِرف گفتن به گودرج کاری کرده بود که بچه های تیم یک جلسه ی حضوری را در کنار من و اتاق بگذرانند.
اصلا نمی توانم آن لحظه ی گرد شدگی چشم هایم را فرا
لطفا صبر کنید...
