پی یار به قلم الهام فتحی
پارت صد و سیزده :
-من برعکس همه تا اینجایی که اومدم کلی مریض بدحال دیدم که کسایی که کنار من پشت میز دانشکده نشستن، حتی از تصورشم حالشون بد شده. من همه ی عمرم و تا اینجا گذاشتم برای کمک کردن به کسایی که یا راه درمان ندارن، یا پولش و یا انگیزه اش رو. واسمم فرقی نمی کنه الان تو کشور خودم نیستم و بیماری که روی تخت افتاده خودش پزشکه. من اونی که باید بگم و می گم. حتی اگه شما خوشتون نیاد.
از سر چه چیزی دست هایش
لطفا صبر کنید...
