پی یار به قلم الهام فتحی
پارت صد و هشتم :
دلتنگی بد داشت میانمان جولان می داد و تنها نحوه ی استفاده از کلمات میان ما فرق داشت.
هم معنی بودند، ایرادش چه بود؟
-همین امشب می گیرم و سریع تاریخ و ساعتش و بهت خبر میدم.
-خیلی منتظرم!
آخ نمی دانست من چقدر؟!
اصلا میزان و محاسبه اش از دستم در رفته بود.
-منم عزیزم...منم. مراقب خودت و خواهر سر به هوات باش تا بیام.
خندید؛ نه از آن مدل خنده های قهقهه طور، نه صرف یک تک خنده
لطفا صبر کنید...
