آکادمی ارکیده و خار به قلم مرجان فریدی
پارت پنجاه و نهم :
کفشهایم را از پایم درآورده بودم. از اینکه شن و ماسه در کفشهایم فرو بروند متنفر بودم.
آسمانِ شب بر روی دریا سایه افکنده بود؛ اگرچه ماه امشب کامل بود و ساحل به لطفش نورانیتر از هر زمانی به نظر میرسید. صدای دریا و شب، درآمیخته با هم، حسِ آرامشِ عجیبی را به جانم سرازیر میکرد؛ آرامشی که میدانستم بهزودی از بین خواهد رفت.
دانشآموزها دورِ آتشِ بزرگی که به راه انداخته
مطالعهی این پارت حدودا ۱۲ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۸۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
دونات
2وانیاا چراا این راهش نبودد
۲ روز پیشدونات
2وای لیوو چقد گناه داشتت
۲ روز پیشنیلا
2ممنون که انقدر عالی مینویسی
۳ روز پیشHASTI
2واای😶 🌫️پارتت فوق العاده ای بوود🤩🔥بیصبرانه منتظر پارت بعدیمم🫣پارت بعدی با هانا ام شروع میشهه🥲🫠
۴ روز پیشمحی
1چقد جذاب و دردناک بود این پارت نگاه اشک بار و ناباور هانا به میرن و نگاه شوکه میرا به میرن و وانیا آخه لیو چقدر محکم موندی با دردی که کشیدی بچه🥺
۴ روز پیشEli
7وای لیو:)) کاش حداقل نسوزونده بودن دستشو..
۴ ماه پیشالمیرا
2وای باورم نمیشه با لیو چیکار کردن، وای خدا. فقط میتونم بگم متنفرم ازشون متنفر
۴ ماه پیشریحانه
0یعنی ۳پارت حذف شده؟
۴ ماه پیشنگین
2به معنای واقعی دارم ازش لذت میبرم با خوندن هر اثرت حس حال عجب خوبی دارم ممنونم
۵ ماه پیشaramesh
1واقعا هیچ کلمه ای نمیتونهاین پارتو توصیف کنههههههه خیلی عالیههههههههه
۶ ماه پیشHamraz
1مرسی از مرجان که هرطوری هست نوشته های قشنگش رو بهمون میرسونه و حالمون رو خوب میکنه🥺
۷ ماه پیشHamraz
7باید بگم که حالم از وانیای عقده ای بهم میخوره و هیچ توجیهی برای رفتاراش نیست💆🏻 ♀️
۷ ماه پیشNegar
5اخ برای کی گریه کنم.برای لیو مظلوم یا میرنی که معلوم نیست مدیرای مدرسه و باباش چه بلایی سرش اوردن و الان عذاب وجدان داره؟
۸ ماه پیشNiloo?...
9از لیو وایب خاصی میگیرم و نمیدونم چرا .
۸ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

دونات
0وای هانا و میرا چقد تو بهت بودن💔