اشک های ماه به قلم حانیه باصری
پارت صد و سی و یک :
هشت ماه بعد...
حیاط شلوغ بود.
همه در گیر و دار پخت شله زرد بودند و تعدادی از فقرا که بوی نذری به دماغشان خورده بود کاسه به دست جلوی در تجمع کرده بودند.
عصمت و اعظم به سرعت کاسه های شله زرد را پر میکردند و پری و صدیقه آن ها را داخل سینی میچیدند. هاتف و علی سینی ها را بیرون می بردند و هنوز به وسط کوچه نرسیده سینی خالی میشد.
رسولی به این طرف و آن طرف میرفت و بقیه را امر و نهی میکرد
لطفا صبر کنید...

پریزاد
0واییی اخه چرا اینجا تموم شدددد