روح جنگل به قلم فاطمه مهدیان
پارت پنجاه و سوم :
کلماتش آرام بودند، اما آرامششان فریبنده بود. هر واژه مثل ضربهای آهسته و مداوم روی جمجمهام فرود میآمد و راهی برای فرار از مغزم باقی نمیگذاشت:
-زنده بمونی… و یاد بگیری.
اسلحه هنوز زیر چانهام قرار داشت. لولهی سردش به پوستم فشار میآورد . سرمای فلز را با تمام وجود حس میکردم؛ سرمایی که از پوست فکم عبور میکرد و در استخوان چانه ام مینشست. نفسهایم از کنترل خارج شده بودنØ
مطالعهی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۹۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...

مادمازل
2ای بدبخت مانی 🤦🏻 ♀️ 😂 مادره قشنگ مادر فولادضره است. چه پدر و مادر عجیبی