روح جنگل به قلم فاطمه مهدیان
پارت پنجاه و دوم :
صدای آذر آرام بود، بیش از حد آرام؛ همان آرامشی که قبل از هر فاجعهای میآمد:
-خیلی خب…وقت زیادی نداریم ... قفس رو پایین میارم..
مکث کوتاهی کرد، بعد با لحنی قاطع ادامه داد:
— همون کاری که من کردم رو، روی هومان انجام میدی.
انگار هوا ناگهان غلیظ شد. صداها از من فاصله گرفتند و فقط ضربان گوشخراش قلبم باقی ماند. بدنم پیش از ذهنم واکنش نشان داد؛ ناخودآگاه جمع شد، بیشتر از قبل، انگ
مطالعهی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۹۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
عسل
2خیلی جالب بود خدا کنه مانی زنده بمونه
۶ ماه پیشZk
1عالی بود و پر از هیجان
۷ ماه پیشshina
1کلا رمان فوق العاده ایه خیلی هیجانش بالاس قلمت مانا عزیزم ببخشید این نظرو میگم پارتای قبل مثالش زیاد بود این پارت محشر بود عالی😍🥰
۷ ماه پیشمادمازل
3زن کاش واقعا مرده بودی 😐
۷ ماه پیشبهار
1ترسناک بود نفسم بند اومد
۷ ماه پیشزری گلی
0قشنگ بود ، خوشم اومد
۸ ماه پیشسولماز
0قلم نویسنده خیلی قشنگه
۸ ماه پیششهناز
0واقعا جالبه یعنی انیا همین لی لی بود یا اشتباه میکنم
۹ ماه پیشلیلا
0یکی نیستند
۹ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

هلیا
0زیبا نوشته ی گلم