رعیت ارباب زاده به قلم زهرا خزائی
پارت دویست و نوزده :
قدم از قدم برمیداشتم و به سمت آفتاب خانم،راه افتاده بودم..
نمیدونم باید بهش چی میگفتم،من اومده بودم برای راضی نگه داشتن پدرم،اما انگار پدر مرغ اش یک پا داشت و میخواست اردوان رو به خواسته ی خودش زن بده...
صداش رو شنیدم:
_مهلقا....
مهلقا مادر چرا چیزی نمیگی و ماتت برده دارم میگم چیشد دخترم!؟
باهاش حرف زدی!؟
به معنی بله،چشم روی هم گزاشتم و گفتم:
_آ...
آره،اما قبول نکرد و.
لطفا صبر کنید...

علیرضا۲۸
-1نصف پارت برا پارت قبلیه