رعیت ارباب زاده به قلم زهرا خزائی
پارت دویست و سیزده :
آره...
اون هنوز هم من رو یه رعیت میدونست،دلم میسوخت...
برای نیلوفر...
نیلوفری که مثل یه قرص ماه بود و دلش رو به پسر خانزاده ی من سپرده بود..
نمیزاشت...
منمیدونم سپند نمیزاشت این اتفاق بیوفته...
پریسان جلو اومد و گفت:
_شماها چرا انقدر ناله میکنید،بابا پدر خودش میدونه چی درسته چی غلط دیگه!
پس انقدر حرص نخورید!
اخم کردم و گفتم:
_دیگه چی پریسان؟؟ این تو نبودی که به ا
لطفا صبر کنید...
