رعیت ارباب زاده به قلم زهرا خزائی
پارت دویست و چهارده :
علی نفس عمیقی کشید و گفت:
_لازم نیست انقدر فکر خودت رو درگیرش کنی مهلقا جان...
من بهت قول دادم...
قول دادم هرکسی که هست رو پیداش کنم و تحویل خودت بدم!نمیخوام انقدر زندگی رو به کام خودت تلخ کنی!
اینجوری من هم به عنوان شوهرت روانم آزرده میشه!
کیف ام رو از روی میز آرایشم برداشتم و با بالا کشیدن دماغم گفتم:
_خیلی خب...
باشه،من...
من به تو اعتماد کردم،تو باید خیلی زود،قاتل مØ
لطفا صبر کنید...
